Pozycjonowanie stron » Reklama w wyszukiwarkach » Werel.pl™

Przestrzeń agroturystyki – odnosi się w wąskim sensie do gospodarstwa rolnego, które świadczy usługi agroturystyczne. Rodzaj zabudowań, ukształtowanie terenu. W szerokim sensie odnosi się do bliższej i dalszej okolicy gospodarstwa, ale przede wszystkim do czystości powietrza, czystości wód, natężenia hałasu i zapachów.

Przestrzeń agroturystyczną można podzielić:
1)Turystyka - dominującym elementem pejzażu jest wieś to mówimy o wiejskiej przestrzeni turystycznej
2)Jeśli dominuje rolnictwo to mówimy o przestrzeni rolniczej

Ocena wiejskiej przestrzeni agroturystyki (waloryzacja)
Wg. B. Lane wyróżniamy 6 czynników:
1)Piękno krajobrazu (góry, wybrzeża, jeziora, wyspy, doliny rzeczne, tereny o specjalistycznych walorach i urokach)
2)Tereny dzikiej natury, pustkowia
3)Kulturowe dziedzictwo materialne, dziedzictwo etniczne
4)Szczególnie korzystne warunki do łowiectwa, wędkarstwa i wędrówek pieszych
5)Dość dobra dostępność do szerokiego rynku konsumentów
6)Efektywną działalność promocyjną, handlową i właściwe zarządzanie.

Metoda Drzewieckiego zawiera głównie elementy materialne, które są uznane za bardzo stabilne. W tej metodzie kryteria dobrano w ten sposób, aby odzwierciedlały w sposób wiarygodny czynniki ważne dla uprawiania turystyki wiejskiej. Metoda ta została opracowana i przeprowadzana na poziomie gmin.

Uwzględnia zasady:
- procentowy udział użytków rolnych
- udział gospodarki indywidualnej w powierzchni użytków rolnych
- udział lasów w powierzchni całkowitej gminy
- udział łąk i pastwisk w powierzchni użytków rolnych
- udział wód w powierzchni całkowitej gminy
- typ osadnictwa wiejskiego
- udział osób utrzymujących się ze źródeł pozarolniczych

Warunkiem uznania danej gminy za teren atrakcyjny dla agroturystyki jest odpowiedni udział ww. cech. Autor przyjął, że:
- gęstość zaludnienia na 1 km2 powinna być niższa niż 80 osób
- udział gospodarstw indywidualnych powinien wynosić powyżej 60% powierzchni użytków rolnych
- udział łąk i pastwisk większy niż 30% pow. gminy
- udział wód min. 5% w pow. gminy
- osoby utrzymujące się ze źródeł pozarolniczych mniej niż 60% mieszkańców całej gminy

Minimum 3 cechy muszą być spełnione, żeby gmina był zaliczana do korzystnych do rozwoju agroturystyki.

W skali kraju 1369 gmin. Zajmują pow. 208 tys. km2 to 66% pow. Polski. Mieszka na tym obszarze 9 mln osób, co daje 22% ogólnej liczby mieszkańców Polski.

Regiony agroturystyczne:
1)Rejon Mazurski
2)Całe pomorze
3)Ziemia lubuska
4)Północne obszary Wielkopolski
5)Sudety
6)Karpaty
7)Roztocze

Cechy przestrzeni agroturystycznej:
1)Ukształtowanie terenu (tereny równinne, faliste, pagórkowate, górskie)
2)Atrakcyjne formy terenu (góry, doliny, wąwozy, wodospady, ciepłe źródła, jeziora, rzeki)
3)Flora i fauna
4)Rodzaj użytkowania ziemi (przestrzeń rolnicza, hodowlana, sadownicza, rybacka, leśna)
5)Zabudowa przestrzeni (obszary bez zabudowy, z zabudową zwartą – wzdłuż drogi głównej, z zabudową rozproszoną)
6)Wielkość gospodarstwa (przestrzeń tworzoną przez gospodarstwa bardzo małe do 5 ha, małe od 5-20 ha, średnie 20-50 ha, duże 50-100 ha, bardzo duże > 100 ha.
7)Specjalizacja produkcji ( przestrzeń monokulturowa- jeden typ krajobrazu, przestrzeń zdywersyfikowana – kilka upraw różnych roślin)

Prawo pracy reguluje wycinek rzeczywistości społecznej związanej z wykonywaniem pracy, odnosi się zatem do stosunków społecznych jakie powstają między ludźmi w związku z wykonywaną pracą.
Stosunki społeczne związane z pracą można podzielić na 2 kategorie:
1.społeczne stosunki pracy podporządkowanej
Praca to działalność ludzka, która przejawia się w wykonywaniu czynności zmierzających do osiągnięcia pewnych wartości materialnych i niematerialnych zmierzających do zaspokojenia potrzeb ludzkich. Pracę ujmuje się w sensie czynnościowym.
Cechy pracy:
- praca jest zespołowa
- praca jest podporządkowana, gdyż pracodawca poprzez polecenia konkretyzuje obowiązki pracownika. Granice podporządkowania wytycza rodzaj umówionej pracy, obowiązujące przepisy prawne i zasady współżycia społecznego.
- praca świadczona jest osobiście
- praca jest dobrowolnie podporządkowana
- praca jest podejmowana w celach zarobkowych (praca wykonywana w innym celu niż zarobkowym nie jest regulowana przez K.p.)
(Praca jest to zachowanie człowieka będące przejawem jego woli, przybierające postać działań fizycznych lub intelektualnych, zmierzające do osiągnięcia prawnych wartości materialnych lub niematerialnych w celu zaspokojenia potrzeb ludzkich.)
2.inne stosunki społeczne związane ze stosunkami pracy podporządkowanej, są to:
- polityka zatrudnienia
- nadzór nad przestrzeganiem prawa pracy
- prawa, interesy grupowe
- rozstrzyganie sporów powstałych pomiędzy pracownikami a pracodawcą
Funkcje prawa pracy:
- ochronna (K.p. zawiera szereg uregulowań chroniących prawa pracownika)
- organizatorska
- wychowawcza
Źródła prawa pracy:
1.powszechne – regulują kwestię praw i obowiązków pracowników i pracodawców
- kodeks pracy
- umowy międzynarodowe ratyfikowane przez prezydenta
- konwencje Międzynarodowej Organizacji Pracy
- przepisy UE
- inne np. Deklaracja Praw Człowieka
2. specyficzne – poza ustawowe:
- układy zbiorowe pracy
- porozumienia zawodowe
- regulamin pracy – art. 104 K.p.
- regulamin wynagrodzeń – art. 772 K.p.
- pakty socjalne
3. akty wykonawcze niższego rzędu wydane na podstawie K.p.

Art. 300 K.p. mówi o stosowaniu kodeksu cywilnego w prawie pracy